Pavlos’tan Titus’a Mektup

Yaşlı Elçi Pavlos, genç emektaşı Titus’la beraber Girit adasında bir müjdeleme turu tamamladıktan sonra Titus’u ‘Geri kalan işleri düzene sokman ve sana buyurduğum gibi her kentte ihtiyarlar ataman’ (1.5) amacıyla Girit'te bırakarak Makedonia’ya geçti. Oradan, Titus’a bu teşvik edici mektubu yazdı. Pavlos’un amacı, her zamanki gibi, sadece İsa Mesih’le ilgili olan müjdeyi paylaşmakla kalmayıp, yeni imanlıları her kentte imanlı toplulukarı olarak, yani kilise cemaatler olarak toplamaktı.

Bu kısa ve öz mektupta, kiliseler bulundukları kültüre karşı nasıl olmaları gerektikleri anlatılır. Kilisedeki önderlerin nasıl bir karaktere sahip olmaları, kilise üyelerinin evlilikte ve ailede olan ilişkilerinde nasıl davranmaları, işverenlere karşı nasıl saygı göstermeleri gerektiği anlatılır. Söz konusu, davranışlarımızla, doğruluğumuzla ‘Kurtarıcımız Tanrı'yla ilgili öğretiyi her yönden çekici kılsınlar’ (2.10).

Bunun hepsini zorla kabul ettirilen kurallara uyarak değil, Tanrı’nın içimizde çalışan lütfuna dayanarak yerine gelir. Aslında Pavlos müjde tohumu ekti, ve o tohum şimdi filizlenip yeşeriyor, ve Tanrı’ya ait, ‘iyilik etmekte gayretli bir halk’ (2.14) olarak ortaya çıkıyor. Böylelikle, Mesih’te olan lütüf sayesinde, bu halk ile buldunduğu kültür arasında kocaman bir fark var. Ve Tanrı’nın halkı büyüdükçe o kültürü olumlu bir şekilde etkiler.

Bu mektubun bize, yeni ortaya çıkan bir topluluk olan Yaşam Kilisesi olarak, ifade edeceği bir çok vazgeçilmez noktası var. Bu yaz boyunca Titus’a olan mektubu çalışarak Tanrı’nın seçilmiş halkı olarak İstanbul’da nasıl yaşacağımızı hep birlikte öğreneceğiz. Bizim bu yolculuğumuza katılın!

Bu vaaz serisi için ücretsiz bir E-kitap buradan indirebilirsiniz.